Strona Główna Ruch Społeczny Nie Dajmy Się
Ruch Społeczny NIE DAJMY SIĘ

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat «» Następny temat
Urząd Skarbowy
Autor Wiadomość
jakubek12 
Zawodowiec-jeszcze nie Leon



Dołączył: 08 Gru 2011
Posty: 357
Skąd: Germany Nurnberg
Wysłany: 2012-08-31, 15:49   Przedawnienie wierzytelności kredytowej

10.04.2006

BI/423-0222/05
DP/P1/423-0096/1/05/AK


POSTANOWIENIE
Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego
z dnia 11 października 2005r.

Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku, na podstawie art.14a §1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz.60 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), w sprawie: przedawnienie wierzytelności kredytowej uznanej za nieściągalną i zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

stwierdza, że
stanowisko przedstawione w tym wniosku jest prawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

UZASADNIENIE

Bank posiada wierzytelność wynikającą z udzielonego i niespłaconego kredytu. Prowadzona przez bank egzekucja mająca na celu ściągnięcie tej wierzytelności okazała się bezskuteczna.
Wobec wystąpienia przesłanek uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności bank zgodnie z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych utworzył rezerwę na powyższą wierzytelność i uznał ją za koszt podatkowy pomniejszając o wysokość utworzonej rezerwy podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym.
W momencie ustalenia przesłanek nieściągalności wierzytelności określonych w art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bank przeniósł wierzytelność i odpowiadającą jej rezerwę do ewidencji pozabilansowej. Czynność ta nie spowodowała żadnych skutków w zakresie opodatkowania banku podatkiem dochodowym.
W przedstawionym stanie faktycznym wątpliwości budzi, czy w razie uznania wierzytelności kredytowej za nieściągalną w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych i odpisania jej w koszty podatkowe, jeżeli następnie wierzytelność ulegnie przedawnieniu i wskutek tego wykreślona zostanie z ksiąg rachunkowych, bank zobowiązany będzie do powiększenia przychodu o kwotę tej wierzytelności.
Zdaniem banku przedawnienie wierzytelności kredytowej w ww. opisanym przypadku pozostaje bez wpływu na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym.

Na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lub 43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Na podstawie art. 12 ust. 1a ustawy z dnia 15.02.1992r. w razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.
Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ustawy z dnia 15.02.1992r. przychodem jest również kwota stanowiąca równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 15 lit. b).
Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. b) ustawy z dnia 15.02.1992r. do przychodów nie zalicza się w bankach rezerw zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, rozwiązanych lub zmniejszonych w wyniku zamiany wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) na akcje (udziały) przedsiębiorców objętych programem restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 15.02.1992r. (do którego odsyła art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ww. ustawy) do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie:
a) w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b):
- wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek),
- kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii straconych, udzielonych przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
b) wymagalnych, a nieściągalnych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek,
c) zakwalifikowanych do kategorii straconych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, udzielonych przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
d) 25% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 25% zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek - udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r.,
e) 50% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 50% zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek - udzielonych przez bank przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,
Zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 15.02.1992r., w przypadku określonym w ust.1 pkt 26 lit.a) tiret pierwsze i lit.b) nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną jeżeli:
1) dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, albo
2) na wniosek dłużnika wszczęte zostało postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorców i banków albo postępowanie układowe w rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym, lub
3) opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy, a ponadto
a) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego, albo
b) wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
c) miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15.02.1992r. (do którego odsyła art. 12 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy) nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem:
a) wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2,
b) udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) - wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę nie spłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów,
c) strat poniesionych przez bank z tytułu udzielonych po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, obliczonych zgodnie z pkt 25 lit. b).
Jak stanowi art. 16 ust. 2 za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:
1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2) postanowieniem sądu o:
a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
b) umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub
c) ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
3) protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.

Wierzytelność jest jednym z podstawowych pojęć prawa cywilnego. Terminem wierzytelność określa się należność ze strony wierzyciela, terminowi temu odpowiada pojęcie długu ze strony dłużnika. Wierzytelność oznacza ogół uprawnień przysługujących wierzycielowi – stronie, która na mocy stosunku prawnego może żądać wykonania określonych świadczeń od dłużnika.
Z kolei istota przedawnienia wierzytelności sprowadza się do tego, że po upływie terminu przedawnienia ten, wobec którego przysługuje roszczenie może uchylić się od jego zaspokojenia, powołując się na upływ czasu. Z upływem terminu przedawnienia roszczenie wierzyciela staje się niezaskarżalne i nie może być przymusowo realizowane.

Jak wynika z powołanych przepisów art. 16 ust. 1 pkt 25 i 26 ustawy z dnia 15.02.1992r. ustawodawca wprowadził dwie instytucje prawa podatkowego umożliwiające tymczasowe (rezerwy) lub definitywne zaliczenie wartości wymagalnych, a nieściągalnych kredytów do kosztów uzyskania przychodów.
Jak wyżej stwierdzono na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 15.02.1992r. bank ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rezerw na pokrycie wymagalnych, a nieściągalnych kredytów, których nieściągalność została uprawdopodobniona w sposób określony w ust. 2a pkt 2 ustawy.
Jednym z warunków koniecznych do zaliczenia rezerw do kosztów uzyskania przychodów, jest wymagalność wierzytelności kredytowej. Jak wyżej stwierdzono po upływie terminu przedawnienia roszczenie wierzyciela staje się niezaskarżalne i nie może być przymusowo realizowane. W świetle powyższego należy przyjąć, iż po przedawnieniu się wierzytelności bank nie może zaliczyć rezerwy na pokrycie wymagalnych a nieściągalnych kredytów do kosztów uzyskania przychodów.
Z kolei skutki podatkowe przedawnienia wierzytelności kredytowej, na którą bank uprzednio wobec wystąpienia przesłanek uprawdopodobnienia nieściągalności, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26 lit.a) i ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 15.02.1992r., utworzył rezerwę i uznał ją za koszt podatkowy, należy oceniać na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ustawy z dnia 15.02.1992r.
Za przychód banku w oparciu o powołany przepis art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ustawy z dnia 15.02.1992r. uważa się rozwiązane lub zmniejszone rezerwy tworzone na pokrycie wierzytelności kredytowych, które na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 15.02.1992r. zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie dotyczy to jedynie rezerw zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, rozwiązanych lub zmniejszonych w wyniku zmiany wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) na akcje (udziały) przedsiębiorców objętych programem restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, wyłączonych z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. b), do którego jako wyjątku odwołano się w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b ustawy z dnia 15.02.1992r.
Analizując przepis art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ustawy z dnia 15.02.1992r. stwierdzić należy, iż rozpoznanie rezerw jako kosztu uzyskania przychodu ma charakter tymczasowy. Rezerwy na wierzytelności kredytowe zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 26 lit.a), ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 15.02.1992r., po przedawnieniu wierzytelności nie mogą w banku stanowić kosztów uzyskania przychodów. Przy czym z systematyki ustawy z dnia 15.02.1992r. wynika, iż rozwiązanie lub zmniejszenie rezerw jest dokonywane poprzez zwiększenie przychodów na podstawie 12 ust. 1 pkt 6 lit.b) ustawy z dnia 15.02.1992r. Zwiększenie przychodu stanowi odwrócenie wcześniejszego kosztu.

Jak wyżej stwierdzono w myśl zapisu art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15.02.1992r. bank ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek), których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r.
Jednym z warunków koniecznych do zaliczenia wierzytelności kredytowej do kosztów uzyskania przychodów, jest jej nieprzedawnienie. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 15.02.1992r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako przedawnione. W świetle powyższego należy przyjąć, iż bank nie może zaliczyć nieściągalnych kredytów do kosztów uzyskania przychodów po przedawnieniu się wierzytelności kredytowej.
Z kolei skutki podatkowe przedawnienia wierzytelności kredytowej uprzednio uznanej za nieściągalną w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. należy oceniać na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15.02.1992r.
Jak wyżej stwierdzono spisanie wierzytelności kredytowej jako kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 16 st. 1 pkt 25, ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. ma charakter definitywny. Po definitywnym spisaniu wierzytelności w koszty, wobec spełniania przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. przedawnienie samej wierzytelności nie będzie miało żadnego wpływu na rozliczenia podatkowe banku. Przedawnienie wierzytelności nie stanowi bowiem przesłanki do zwiększenia przychodów w świetle art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15.02.1992r.
Zatem stanowisko, iż w przypadku przedawnienia wierzytelności kredytowej uznanej za nieściągalną i zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Bank nie będzie zobowiązany do powiększenia przychodu o kwotę tej wierzytelności uznać należy za prawidłowe.
_________________
Jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić bez pieniędzy, są długi. Heinz Schenk
 
     
admin 
Administrator


Dołączył: 08 Gru 2011
Posty: 53
Skąd: Dolny Sląsk
Wysłany: 2013-04-27, 20:27   Egzekucja zaległego podatku.

Próby wyegzekwowania zaległego podatku nie zawsze kończą się sukcesem. Urząd skarbowy może umorzyć egzekucję, która jest nieskuteczna, bo podatnik nie ma nic, albo prawie nic. Myli się jednak ten, kto sądzi, że jest to jednoznaczne z puszczeniem w niepamięć nieściągniętego długu. Co zrobić, aby i on został umorzony?

Majątek „na celowniku”

Postępowanie egzekucyjne, wszczęte przez urząd skarbowy w celu przymusowego ściągnięcia zaległego podatku, nie zawsze przynosi spodziewany rezultat, jakim jest spłata zadłużenia. Takie postępowanie egzekucyjne może być zakończone. Z akcentem na słowo „może” - nie jest to bowiem obligatoryjne. Mówiąc ściślej, urząd skarbowy może umorzyć postępowanie egzekucyjne, gdy stwierdzi, że nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Wynika to z art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nie należy jednak zbyt szybko spodziewać się takiego finału sprawy. Urząd skarbowy nie uzna postępowania egzekucyjnego za bezskuteczne, jeśli wcześniej nie wyczerpie wszystkich sposobów ściągnięcia długu. A możliwości jest wiele. Urząd skarbowy ma do swojej dyspozycji szereg środków egzekucyjnych, po które może sięgnąć, aby uzyskać pieniądze na spłatę zaległego podatku, odsetek i kosztów egzekucyjnych. Przedmiotem jego zainteresowania mogą być m.in. środki zgromadzone na rachunkach bankowych niesumiennego podatnika, wynagrodzenie za pracę, emerytura, udziały w spółce z o.o., ruchomości, nieruchomości. Pełny wykaz środków egzekucyjnych znajduje się w art. 1a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pozostają one jednak tylko możliwościami, jeśli nie ma z czego prowadzić egzekucji.

Namierzaniem majątku zobowiązanego zajmują się osoby pracujące w dziale egzekucyjnym urzędu skarbowego. A mogą naprawdę wiele. Korzystają z informacji zgromadzonych przez urząd skarbowy. Źródłem wiedzy o tym, co podatnik posiada, są np. deklaracje PCC. Do organów administracji publicznej wysyłane są zapytania o to, jakie grunty czy pojazdy ma zobowiązany. Poborcy skarbowi zbierają informacje o jego majątku „w terenie”. Efektem ich pracy są protokoły o stanie majątkowym podatnika. Urząd skarbowy może też - gdy egzekucja staje się bezskuteczna - zwrócić się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku.


Fiasko egzekucji

Urząd skarbowy może wiele, aby ściągnąć zaległy podatek. Kiedy jednak podatnik nie osiąga dochodów, nie udaje się ustalić jego majątku, na zajętych kontach bankowych nie ma pieniędzy itd., zapada w końcu postanowienie o zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Umorzenie postępowania egzekucyjnego z tego względu, że w jego trakcie nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, nie jest jednak jednoznaczne z umorzeniem nieściągniętego długu.

Zresztą, po umorzeniu z tego powodu postępowania egzekucyjnego egzekucja może być ponownie wszczęta. Wchodzi to jednak w rachubę, gdy zmieni się sytuacja finansowa i majątkowa podatnika - zostanie ujawniony jego majątek lub źródła dochodu przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych. Wynika to z art. 61 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rzecz jasna, ponowne wszczęcie egzekucji jest niedopuszczalne, gdy podatek przedawnił się.


Umorzenie długu

Umorzenie nieskutecznego postępowania egzekucyjnego nie jest tożsame z umorzeniem nieściągniętej należności. Owszem, urząd skarbowy może puścić taki dług w niepamięć z własnej inicjatywy. Taka ulga może być bowiem przyzna z urzędu, jeśli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Zezwala na to art. 67d § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Nie należy jednak zbytnio liczyć na umorzenie zaległego podatku z urzędu. Urzędy skarbowe niezwykle ostrożnie przyznają tę ulgę. W ten sposób rezygnują przecież z należnych państwu danin. Nie chcą poza tym zamykać sobie „furtki” w postaci możliwości wszczęcia ponownie egzekucji. Lepiej więc samemu wyjść z inicjatywą umorzenia nieściągniętego długu. Trzeba oczywiście pamiętać, że urząd skarbowy może umorzyć zaległość podatkową na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych jego ważnym interesem lub interesem publicznym. Są to pojęcia nieostre, niezdefiniowane. Nie ma zamkniętego wykazu przesłanek, których wystąpienie gwarantowałoby przyznanie ulgi. Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie. Dlatego dużą wagę należy przyłożyć do odpowiedniego uzasadnienia wniosku. Trzeba wskazać, dlaczego nie jest się w stanie uregulować zaległego podatku oraz dlaczego jest to okoliczność na tyle szczególna, że uzasadnia jego umorzenie. Przedstawione we wniosku argumenty powinno się poprzeć dowodami.

Podatnik, od którego nie udało się ściągnąć długu, bo egzekucja okazała się nieskuteczna, ma ułatwione zadanie. Urząd skarbowy przekonał się już bowiem, że nie ma on majątku i dochodów, z których można by przeprowadzić skuteczną egzekucję. Nie zwalnia to jednak podatnika z obowiązku uzasadnienia wniosku o umorzenie nieściągniętej zaległości podatkowej.

Podstawa prawna:

ustawa z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.),

ustawa z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.).
_________________
Wiecie dlaczego kocham życie? Bo mam żonę, dzieci, długi, książki, pociąg do gór, niezapłacone rachunki, paru znajomych, ulubione piwo, pragnienie poznawania, słodkie tajemnice, parę nierozwiązanych problemów. . . Zadowolony z życia
Żadne tam ABW, ani CBA nie wie o Tobie tyle, co Twój admin
 
     
jakubek12 
Zawodowiec-jeszcze nie Leon



Dołączył: 08 Gru 2011
Posty: 357
Skąd: Germany Nurnberg
Wysłany: 2014-11-08, 14:17   

Aby urząd nie omijał przepisów


http://prawo.rp.pl/artyku...y-skarbowe.html
_________________
Jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić bez pieniędzy, są długi. Heinz Schenk
 
     
jakubek12 
Zawodowiec-jeszcze nie Leon



Dołączył: 08 Gru 2011
Posty: 357
Skąd: Germany Nurnberg
Wysłany: 2014-11-08, 16:55   

Egzekucja w administracji na nowych zasadach

Weszły w życie rozporządzenia ministra finansów regulujące niektóre kwestie związane z egzekucją w administracji. Zmianie uległy m.in. wzory dokumentów wykorzystywane w postępowaniu oraz sposób wynagradzania biegłego skarbowego.

Zmiany związane są z wejściem w życie ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1289).

MF: upomnienie dla dłużnika tylko przy dochodzeniu większych kwot
Ministerstwo wyszło z założenia, że koszty upomnienia często przekraczają wartość egzekwowanej kwoty, stąd pomysł zliberalizowania przepisów. Rozporządzenie z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie trybu postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych (Dz. U. poz. 656) pozwala na czasowe odstąpienie od doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Wyśle je dopiero, gdy dochodzona kwota przekroczy dziesięciokrotnie koszty jego doręczenia. Wtedy też wystawiony zostanie tytuł wykonawczy.
Wprowadza również przepisy umożliwiające wierzycielom korzystanie z różnych form kontaktów ze zobowiązanymi, takimi jak: e-maile, rozmowy telefoniczne oraz wiadomości SMS. Rozporządzenie nie określa natomiast - jak dotychczas - wzorów upomnień. Wskazano jedynie treść, jaką powinny zawierać tego rodzaju dokumenty.

Dokumenty łatwiejsze do ewidencjonowania w systemie teleinformatycznym
Rozporządzenie z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. poz. 655) określa nowe wzory dokumentów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wprowadzono zmiany redakcyjne - we wzorach zawiadomień o zajęciu znajdzie się miejsce na numer systemowy sprawy organu egzekucyjnego. Dzięki temu system informatyczny stosowany przez organ egzekucyjny łatwiej poradzi sobie z obsługą sprawy. Dodatkowo w druku wyodrębniono pouczenia dla dłużnika zajętej nieruchomości.
Zmieni się także wzór protokołu zajęcia i odbioru ruchomości - uzupełniono pouczenia i podzielono dokument na dwie części: protokół zajęcia ruchomości i protokół odbioru. Resort uzasadnia to faktem, że te czynności nie są zwykle przeprowadzane jednocześnie.

Wynagrodzenie biegłego skarbowego na nowych zasadach
Rozporządzenie z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia biegłego skarbowego (Dz. U. poz. 654) pozostawia bez zmian stawki godzinowe biegłego wezwanego do oszacowania wartości majątku zobowiązanego. Znalazł się w nim jednak przepis, według którego wynagrodzenie biegłego pozostaje takie samo niezależnie od jego statusu podatkowego. Rozporządzenia weszły w życie 21 maja 2014 r.
_________________
Jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić bez pieniędzy, są długi. Heinz Schenk
 
     
milenaa001
Nowy

Dołączył: 01 Lip 2015
Posty: 1
Wysłany: 2015-07-01, 14:13   

Kto i do kiedy musi składac oświadczenie majątkowe ?
I. PODSTAWA PRAWNA SKŁADANIA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH

 ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591
z późn. zm.) - art. 24h do 24l
 rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2003 r. w sprawie określenia wzorów formularzy oświadczeń majątkowych radnego gminy, wójta, zastępcy wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne
w imieniu wójta (Dz. U. Nr 34, poz. 282)
II. ZOBOWIĄZANI DO SKŁADANIA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH
Oświadczenie majątkowe składają:
 radny - przewodniczącemu rady gminy,
 wójt, przewodniczący rady gminy - wojewodzie,
 zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca gminną osobą prawną i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta - wójtowi.
III. RODZAJE OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH ORAZ TERMINY ICH SKŁADANIA
Pierwsze – składane w terminie 30 dni od dnia, odpowiednio, złożenia ślubowania, powołania na stanowisko, zatrudnienia lub udzielenia upoważnienia. Do pierwszego oświadczenia majątkowego należy dołączyć informację o sposobie i terminie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli prowadzona była przed dniem, odpowiednio, złożenia ślubowania, wyboru, powołania lub zatrudnienia.
Pierwsze oświadczenie majątkowe powinno pokazać stan majątkowy na dzień objęcia funkcji. Pozwala to ustalić, z jakim majątkiem osoba zobowiązana rozpoczyna sprawowanie funkcji publicznej (bilans otwarcia). Najbardziej istotne w pierwszym oświadczeniu majątkowym jest zatem pokazanie majątku z jakim przystępuje się do wykonywania funkcji.
Kolejne - składane co roku do dnia 30 kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
Umożliwia kontrolę przyrostu majątku w trakcie sprawowania funkcji, na podstawie kolejnych oświadczeń majątkowych.
Końcowe - składane w dniu odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę,
a w przypadku radnego i wójta na 2 miesiące przed upływem kadencji.
Pozwala stwierdzić jaki jest stan majątkowy w momencie zakończenia sprawowania funkcji i czy nie doszło do nadmiernego przysporzenia nie mającego oparcia w uzyskiwanych dochodach, darowiznach lub spadkach.
IV. KONSEKWENCJE NIEZŁOŻENIA W TERMINIE OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
Niezłożenie oświadczenia majątkowego - w terminie opisanym w dziale III niniejszych zasad, pomimo otrzymania wezwania do niezwłocznego złożenia oświadczenia majątkowego i upływu dodatkowego terminu wyznaczonego na jego złożenie - przez:
1) radnego lub wójta - powoduje wygaśnięcie mandatu w trybie odpowiednio art. 383 lub art. 492 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 z późn. zm.),
2) zastępcę wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osobę zarządzającą i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osobę wydającą decyzje administracyjne w imieniu wójta - powoduje utratę ich wynagrodzenia za okres od dnia, w którym powinno być złożone oświadczenie majątkowe, do dnia jego złożenia.
A ponadto:
 Jeżeli skarbnik gminy nie złoży w terminie oświadczenia majątkowego, rada gminy odwołuje go, w drodze uchwały, najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia,
 Jeżeli sekretarz gminy, zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowę o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia majątkowego.
V. TREŚĆ OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO

Oświadczenie majątkowe zawiera informacje o:

1) zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach handlowych oraz o nabyciu od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub od komunalnej osoby prawnej mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, a także dane o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz dotyczące zajmowania stanowisk w spółkach handlowych.
Zasoby pieniężne to posiadane oszczędności. Nie jest wymagane, aby były ulokowane na jakimkolwiek koncie bankowym. Informacja powinna obejmować także papiery wartościowe (np. obligacje, weksle, czeki) oraz inne walory dewizowe.
Nieruchomościami są grunty (działki) wraz ze wszystkim, co jest z gruntem trwale złączone, a także - stanowiące przedmiot odrębnego od prawa własności gruntu - budynki, obiekty budowlane i lokale.
Informacja o udziałach nie obejmuje spółek prawa cywilnego. Jednakże gdy chodzi o spółki prawa handlowego, nie ogranicza się tylko do spółek powiązanych z mieniem komunalnym (jakkolwiek urzędowy wzór oświadczenia wydziela te spółki w osobną kategorię). To samo dotyczy informacji o stanowiskach zajmowanych w takich spółkach.
Informacja dotyczy również nabycia mienia od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej (np. od przedsiębiorstwa państwowego lub uczelni państwowej), jednostek samorządu terytorialnego (gmin, powiatów i samorządu województwa), ich związków (np. od związku międzygminnego) lub od komunalnej (tzn. gminnej) osoby prawnej (np. od muzeum miejskiego lub biblioteki gminnej). Jasno z tego wynika, że poza jej zakresem znajdują się przypadki nabycia mienia od jednostek organizacyjnych (państwowych i samorządowych), które nie mają osobowości prawnej, a także nabycia mienia od innych struktur samorządowych (np. od stowarzyszenia gmin).
Niezbyt jasny jest natomiast ten fragment komentowanego przepisu, w którym mówi się o "nabyciu mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu". Można go bowiem rozumieć dwojako: a) jako nabycie mienia w drodze przetargu (wówczas jednak powstaje pytanie, dlaczego nie ma obowiązku informowania o bezprzetargowym nabyciu takiego mienia), albo b) jako obowiązek informowania wyłącznie o bezprzetargowym nabyciu mienia, które zasadniczo powinno być zbywane w drodze przetargu. Bardziej zgodna z antykorupcyjnym celem omawianej regulacji wydaje się druga interpretacja.
2) dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć, z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu.
Ustawa nie definiuje pojęcia dochodu, co oznacza, że posługuje się nim w sensie, jaki nadają mu przepisy prawa podatkowego. Z uwagi na personalny charakter obowiązku składania oświadczeń majątkowych należy się odwołać do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Według art. 9 ust. 2 tej ustawy: "Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów".
W świetle powyższego oświadczenie majątkowe nie musi (a nawet nie powinno) zawierać informacji o przychodach, jak również o stratach, ale jedynie o "dochodach" w podanym wyżej znaczeniu.
3) mieniu ruchomym o wartości powyżej 10 000 zł.
Także sformułowanie tego punktu nie jest w pełni jasne, może być bowiem rozumiane w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wartości mienia ruchomego. Wydaje się jednak, że intencją ustawodawcy było ograniczenie informacji do poszczególnych przedmiotów lub ich zestawów, np. pojazdów (samochodów, łodzi motorowych itp.), zabytkowych mebli, sprzętu audiowizualnego lub fotograficznego wysokiej klasy, itp.
4) zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10 000 zł, w tym zaciągniętych kredytach i pożyczkach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.
Wymieniony punkt nie został dostatecznie jasno sformułowany, pojęcie zobowiązania obejmuje bowiem tak wierzytelności, jak i długi. Gdyby intencją ustawodawcy było pełne (szerokie) rozumienie tego pojęcia, to informacja radnego (wójta itp.) powinna dotyczyć również jego wierzytelności (np. roszczenia o zwrot pożyczki udzielonej przez radnego). Jednakże użyte sformułowanie "zaciągnięte kredyty i pożyczki" sugeruje jednak, że ustawodawca miał na myśli tylko długi osoby składającej oświadczenie.
VI. WYPEŁNIANIE OŚWIADCZENIA MAJATKOWEGO
1. Osoba składająca oświadczenie majątkowe obowiązania jest do zgodnego z prawdą, starannego i zupełnego wypełnienia każdej z rubryk.
2. Jeżeli poszczególne rubryki nie znajdują w konkretnym przypadku zastosowania, należy wpisać „nie dotyczy”.
3. Osoba składająca oświadczenie majątkowe obowiązana jest określić przynależność poszczególnych składników majątkowych, dochodów i zobowiązań do majątku osobistego i majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową.
Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788) osobisty majątek każdego z małżonków stanowią:
 przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
 przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił,
 prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom,
 przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków,
 prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie,
 przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
 wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków,
 przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków,
 prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy,
 przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Natomiast ustawowa wspólność majątkowa (małżeńska) obejmuje dorobek małżonków, czyli przedmioty majątkowe nabyte przez oboje małżonków lub przez jednego z nich w czasie trwania małżeństwa. Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku wspólnego należą w szczególności:
 pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków,
 dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków,
 środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków,
 kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).
Przedmioty zwykłego urządzenia domowego służące do użytku obojga małżonków są objęte wspólnością ustawową także w wypadku, gdy zostały nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
4. Oświadczenie majątkowe dotyczy majątku w kraju i za granicą.
5. W dziale VIII oświadczenia majątkowego należy bezwzględnie wykazać dochody uzyskane w roku poprzednim, oddzielne z każdego tytułu.
Głównym tytułem dochodów w tym dziale jest w szczególności dochód z tytułu podstawowego zatrudnienia, umów zleceń, umów o dzieło, najmu.
W świetle ostatniej interpretacji Ministerstwa Finansów przekazanej przez Wojewodę Podkarpackiego, brak jest podstaw prawnych do żądania, aby w dziale VIII oświadczenia majątkowego ujawniane były dochody osiągane przez małżonka. N i e m n i e j j e d n a k,
w przypadku istnienia ustawowej wspólności małżeńskiej, osiągnięcie przez małżonka dochodu ma bezpośredni wpływ na istniejący stan majątkowy, który składający oświadczenie majątkowe zobowiązany jest ujawnić w oświadczeniu majątkowym.
VII. SKŁADANIE OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
1. Oświadczenie majątkowe składa się w dwóch oryginalnych egzemplarzach podmiotom wskazanym w dziale II niniejszych zasad.
Wymóg składania oświadczeń majątkowych w dwóch egzemplarzach tłumaczy się tym, że osoby, którym oświadczenie majątkowe złożono, przekazują jeden egzemplarz urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe.
2. Do składanego oświadczenia majątkowego dołącza się dwie kopie lub kserokopie swojego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT wraz z załącznikami) za rok poprzedni i jego korektą.
3. Oświadczenie majątkowe wypełniane pismem maszynowym lub przy pomocy komputera, po jego wydrukowaniu, dodatkowo parafuje się na każdej stronie.
VIII. ANALIZA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH
1. Złożone oświadczenia majątkowe poddawane są analizie, której dokonują:
1) podmioty, którym te oświadczenia złożono, tj. przewodniczący rady, wójt oraz wojewoda,
2) urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe.
2. Podmioty dokonujące analizy są uprawnione do porównania treści analizowanego oświadczenia majątkowego oraz załączonej kopii zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) z treścią uprzednio złożonych oświadczeń majątkowych oraz dołączonymi do nich kopiami zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT).


3. Urząd skarbowy analizując oświadczenie majątkowe uwzględnia również zeznanie
o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) małżonka osoby składającej oświadczenie.
4. Oświadczenia majątkowe przechowuje się przez 6 lat.
Po ich upływie dalszy sposób postępowania z tymi dokumentami regulują przepisy
o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Podmiotem przechowującym wszystkie złożone oświadczenia (z wyjątkiem kopii przekazanych urzędowi skarbowemu) jest wójt, zgodnie bowiem z art. 24i ustawy o samorządzie gminnym wojewoda i przewodniczący rady gminy przekazują wójtowi kopie oświadczeń majątkowych, które im złożono.
5. Jeżeli w wyniku analizy oświadczenia majątkowego powstaje podejrzenie, że osoba składająca oświadczenie majątkowe podała w nim nieprawdę lub zataiła prawdę, podmiot dokonujący analizy oświadczenia występuje do dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie z wnioskiem o kontrolę jej oświadczenia majątkowego.
6. W przypadku odmowy wszczęcia kontroli oświadczenia majątkowego, podmiotowi, który złożył wniosek w tej sprawie przysługuje odwołanie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
7. Do postępowania w sprawie kontroli oświadczenia majątkowego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 z późn. zm.) dotyczące kontroli oświadczeń majątkowych osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
8. Podmioty dokonujące analizy oświadczeń majątkowych, tj. przewodniczący rady, wójt, wojewoda i właściwy urząd skarbowy, w terminie do dnia 30 października każdego roku przedstawiają radzie gminy informację o:
1) osobach, które nie złożyły oświadczenia majątkowego lub złożyły je po terminie,
2) nieprawidłowościach stwierdzonych w analizowanych oświadczeniach majątkowych wraz z ich opisem i wskazaniem osób, które złożyły nieprawidłowe oświadczenia,
3) działaniach podjętych w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
IX. JAWNOŚĆ OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
Informacje zawarte w oświadczeniu majątkowym są jawne, z wyłączeniem informacji o adresie zamieszkania składającego oświadczenie oraz o miejscu położenia nieruchomości.


Co warto wiedzieć przed wakacjami ? :)


Praca sezonowa młodzieży a ulga rodzinna??? ;-)

Rodzice planujący skorzystać z ulgi na dzieci powinni, podczas podejmowania decyzji o wyrażeniu zgody na wakacyjną pracę swoich dzieci, zwrócić szczególną uwagę na limit wysokości dochodu jaki młodzież może osiągnąć, nie pozbawiając rodziców możliwości skorzystania z ulgi. Odliczenie ulgi na dzieci przysługuje rodzicom wykonującym władzę rodzicielską, opiekunom prawnym, jeżeli dziecko z opiekunem zamieszkuje oraz rodzicom zastępczym. Z ulgi mogą korzystać także osoby wychowujące pełnoletnie dzieci do 25 roku życia pod warunkiem, że dzieci te uczą się lub studiują (także za granicą) i nie uzyskały w roku podatkowym dochodów opodatkowanych według skali podatkowej lub z kapitałów pieniężnych opodatkowanych przy zastosowaniu 19% stawki w łącznej wysokości przekraczającej 3089 zł. Fakt otrzymywania przez dziecko renty czy uzyskiwania dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w ustawie PIT nie ma wpływu na prawo do ulgi.

Paragon na wakacjach

Wyjazdy urlopowe sprzyjają zakupom zarówno drobnych pamiątek, jak i tych o wyższej wartości. Aby zakupy pozostały w pamięci jako przyjemny akcent letniego wypoczynku, warto pamiętać o zabraniu paragonu za kupiony towar. Paragon z kasy fiskalnej jest jedynym dowodem pozwalającym na ewentualną reklamację towaru lub jego zwrot. Dlatego też warto pamiętać o zachowaniu paragonu lub w przypadku, gdy sprzedawca go nie wydrukuje, poprosić o jego wydanie. Rejestrowanie sprzedaży na kasie fiskalnej gwarantuje także, że sprzedawca odprowadza należny podatek do Budżetu Państwa a nie do własnej kieszeni. Jest to także niezbędny warunek do tworzenia warunków uczciwej konkurencji. 22 czerwca rozpocznie się także w całym kraju akcja pt. „Weź paragon". Jej celem jest przede wszystkim podniesienie poziomu świadomości zarówno sprzedawców jak i kupujących o korzyściach płynących z wydawania i brania paragonu. Ponadto podczas wakacji letnich w całym kraju, ze szczególnym uwzględnieniem miejscowości turystycznych będą przeprowadzane kontrole punktów sprzedaży, sklepów i barów pod kątem wydawania paragonów. Jednocześnie dla kupujących zostały wydrukowane pocztówki ze specjalnie przygotowanym rysunkiem autorstwa Andrzeja Mleczki oraz informacją o tym co daje posiadanie paragonu. Mamy nadzieję, że w ten sposób przyczynimy się zrozumienia przez klientów sensu żądania paragonu za zakupiony towar. Do akcji przyłączył się także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Czy podejmując prace w wakacje moje małoletnie dziecko musi zapłacić podatek?

Co do zasady, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych dolicza się do dochodów rodziców (opiekunów prawnych). Jednym z nielicznych wyjątków od tej zasady są dochody małoletnich dzieci z pracy, które to dochody należy wykazać w odrębnym zeznaniu podatkowym, sporządzanym na imię i nazwisko małoletniego dziecka. Zeznanie to podpisywane jest przez rodzica lub opiekuna prawnego.

Czy musimy płacić podatek pracując przy zbiorze owoców sezonowych czy runa leśnego? :-)

Niezależnie od charakteru wykonywanej pracy czy też rodzaju zawartej umowy opodatkowane są wszystkie uzyskiwane w roku podatkowym dochody – zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc wynagrodzenie uzyskane za zbiór owoców sezonowych czy runa leśnego podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym.
Jednakże będą zwolnione z podatku dochodowego dochody uzyskane przez dziecko ze sprzedaży surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych ze zbioru dokonywanego osobiście.

Czy pracując podczas wakacji za granicą musimy zapłacić podatek w Polsce?

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tak więc wynagrodzenie uzyskane za pracę najemną poza granicami podlega opodatkowaniu wg polskich przepisów podatkowych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeżeli praca wykonywana jest za granicą dla pracodawcy, który ma siedzibę w tym państwie, co do zasady, dochody takie będą podlegały opodatkowaniu zarówno w tym państwie, jak i w Polsce. W przypadku wystąpienia podwójnego opodatkowania zastosowanie będzie miała wynikająca z właściwej umowy metoda unikania podwójnego opodatkowania (metoda proporcjonalnego odliczenia albo metoda wyłączenia z progresją
_________________
Pisanie artykułów naukowych

jak napisać artykuł naukowy
jak napisać dobry artykuł naukowy
 
     
jakubek12 
Zawodowiec-jeszcze nie Leon



Dołączył: 08 Gru 2011
Posty: 357
Skąd: Germany Nurnberg
Wysłany: 2015-07-01, 14:59   

milenaa001 napisał/a:
Kto i do kiedy musi składac oświadczenie majątkowe ?
I. PODSTAWA PRAWNA SKŁADANIA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH

 ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591
z późn. zm.) - art. 24h do 24l
 rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2003 r. w sprawie określenia wzorów formularzy oświadczeń majątkowych radnego gminy, wójta, zastępcy wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne
w imieniu wójta (Dz. U. Nr 34, poz. 282)
II. ZOBOWIĄZANI DO SKŁADANIA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH
Oświadczenie majątkowe składają:
 radny - przewodniczącemu rady gminy,
 wójt, przewodniczący rady gminy - wojewodzie,
 zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca gminną osobą prawną i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta - wójtowi.
III. RODZAJE OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH ORAZ TERMINY ICH SKŁADANIA
Pierwsze – składane w terminie 30 dni od dnia, odpowiednio, złożenia ślubowania, powołania na stanowisko, zatrudnienia lub udzielenia upoważnienia. Do pierwszego oświadczenia majątkowego należy dołączyć informację o sposobie i terminie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli prowadzona była przed dniem, odpowiednio, złożenia ślubowania, wyboru, powołania lub zatrudnienia.
Pierwsze oświadczenie majątkowe powinno pokazać stan majątkowy na dzień objęcia funkcji. Pozwala to ustalić, z jakim majątkiem osoba zobowiązana rozpoczyna sprawowanie funkcji publicznej (bilans otwarcia). Najbardziej istotne w pierwszym oświadczeniu majątkowym jest zatem pokazanie majątku z jakim przystępuje się do wykonywania funkcji.
Kolejne - składane co roku do dnia 30 kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
Umożliwia kontrolę przyrostu majątku w trakcie sprawowania funkcji, na podstawie kolejnych oświadczeń majątkowych.
Końcowe - składane w dniu odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę,
a w przypadku radnego i wójta na 2 miesiące przed upływem kadencji.
Pozwala stwierdzić jaki jest stan majątkowy w momencie zakończenia sprawowania funkcji i czy nie doszło do nadmiernego przysporzenia nie mającego oparcia w uzyskiwanych dochodach, darowiznach lub spadkach.
IV. KONSEKWENCJE NIEZŁOŻENIA W TERMINIE OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
Niezłożenie oświadczenia majątkowego - w terminie opisanym w dziale III niniejszych zasad, pomimo otrzymania wezwania do niezwłocznego złożenia oświadczenia majątkowego i upływu dodatkowego terminu wyznaczonego na jego złożenie - przez:
1) radnego lub wójta - powoduje wygaśnięcie mandatu w trybie odpowiednio art. 383 lub art. 492 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 z późn. zm.),
2) zastępcę wójta, sekretarza gminy, skarbnika gminy, kierownika jednostki organizacyjnej gminy, osobę zarządzającą i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osobę wydającą decyzje administracyjne w imieniu wójta - powoduje utratę ich wynagrodzenia za okres od dnia, w którym powinno być złożone oświadczenie majątkowe, do dnia jego złożenia.
A ponadto:
 Jeżeli skarbnik gminy nie złoży w terminie oświadczenia majątkowego, rada gminy odwołuje go, w drodze uchwały, najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia,
 Jeżeli sekretarz gminy, zastępca wójta, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta nie złożą w terminie oświadczenia majątkowego, właściwy organ odwołuje ich albo rozwiązuje z nimi umowę o pracę najpóźniej po upływie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia majątkowego.
V. TREŚĆ OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO

Oświadczenie majątkowe zawiera informacje o:

1) zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach handlowych oraz o nabyciu od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub od komunalnej osoby prawnej mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, a także dane o prowadzeniu działalności gospodarczej oraz dotyczące zajmowania stanowisk w spółkach handlowych.
Zasoby pieniężne to posiadane oszczędności. Nie jest wymagane, aby były ulokowane na jakimkolwiek koncie bankowym. Informacja powinna obejmować także papiery wartościowe (np. obligacje, weksle, czeki) oraz inne walory dewizowe.
Nieruchomościami są grunty (działki) wraz ze wszystkim, co jest z gruntem trwale złączone, a także - stanowiące przedmiot odrębnego od prawa własności gruntu - budynki, obiekty budowlane i lokale.
Informacja o udziałach nie obejmuje spółek prawa cywilnego. Jednakże gdy chodzi o spółki prawa handlowego, nie ogranicza się tylko do spółek powiązanych z mieniem komunalnym (jakkolwiek urzędowy wzór oświadczenia wydziela te spółki w osobną kategorię). To samo dotyczy informacji o stanowiskach zajmowanych w takich spółkach.
Informacja dotyczy również nabycia mienia od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej (np. od przedsiębiorstwa państwowego lub uczelni państwowej), jednostek samorządu terytorialnego (gmin, powiatów i samorządu województwa), ich związków (np. od związku międzygminnego) lub od komunalnej (tzn. gminnej) osoby prawnej (np. od muzeum miejskiego lub biblioteki gminnej). Jasno z tego wynika, że poza jej zakresem znajdują się przypadki nabycia mienia od jednostek organizacyjnych (państwowych i samorządowych), które nie mają osobowości prawnej, a także nabycia mienia od innych struktur samorządowych (np. od stowarzyszenia gmin).
Niezbyt jasny jest natomiast ten fragment komentowanego przepisu, w którym mówi się o "nabyciu mienia, które podlegało zbyciu w drodze przetargu". Można go bowiem rozumieć dwojako: a) jako nabycie mienia w drodze przetargu (wówczas jednak powstaje pytanie, dlaczego nie ma obowiązku informowania o bezprzetargowym nabyciu takiego mienia), albo b) jako obowiązek informowania wyłącznie o bezprzetargowym nabyciu mienia, które zasadniczo powinno być zbywane w drodze przetargu. Bardziej zgodna z antykorupcyjnym celem omawianej regulacji wydaje się druga interpretacja.
2) dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć, z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu.
Ustawa nie definiuje pojęcia dochodu, co oznacza, że posługuje się nim w sensie, jaki nadają mu przepisy prawa podatkowego. Z uwagi na personalny charakter obowiązku składania oświadczeń majątkowych należy się odwołać do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Według art. 9 ust. 2 tej ustawy: "Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów".
W świetle powyższego oświadczenie majątkowe nie musi (a nawet nie powinno) zawierać informacji o przychodach, jak również o stratach, ale jedynie o "dochodach" w podanym wyżej znaczeniu.
3) mieniu ruchomym o wartości powyżej 10 000 zł.
Także sformułowanie tego punktu nie jest w pełni jasne, może być bowiem rozumiane w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wartości mienia ruchomego. Wydaje się jednak, że intencją ustawodawcy było ograniczenie informacji do poszczególnych przedmiotów lub ich zestawów, np. pojazdów (samochodów, łodzi motorowych itp.), zabytkowych mebli, sprzętu audiowizualnego lub fotograficznego wysokiej klasy, itp.
4) zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10 000 zł, w tym zaciągniętych kredytach i pożyczkach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.
Wymieniony punkt nie został dostatecznie jasno sformułowany, pojęcie zobowiązania obejmuje bowiem tak wierzytelności, jak i długi. Gdyby intencją ustawodawcy było pełne (szerokie) rozumienie tego pojęcia, to informacja radnego (wójta itp.) powinna dotyczyć również jego wierzytelności (np. roszczenia o zwrot pożyczki udzielonej przez radnego). Jednakże użyte sformułowanie "zaciągnięte kredyty i pożyczki" sugeruje jednak, że ustawodawca miał na myśli tylko długi osoby składającej oświadczenie.
VI. WYPEŁNIANIE OŚWIADCZENIA MAJATKOWEGO
1. Osoba składająca oświadczenie majątkowe obowiązania jest do zgodnego z prawdą, starannego i zupełnego wypełnienia każdej z rubryk.
2. Jeżeli poszczególne rubryki nie znajdują w konkretnym przypadku zastosowania, należy wpisać „nie dotyczy”.
3. Osoba składająca oświadczenie majątkowe obowiązana jest określić przynależność poszczególnych składników majątkowych, dochodów i zobowiązań do majątku osobistego i majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową.
Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788) osobisty majątek każdego z małżonków stanowią:
 przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
 przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił,
 prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom,
 przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków,
 prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie,
 przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
 wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków,
 przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków,
 prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy,
 przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Natomiast ustawowa wspólność majątkowa (małżeńska) obejmuje dorobek małżonków, czyli przedmioty majątkowe nabyte przez oboje małżonków lub przez jednego z nich w czasie trwania małżeństwa. Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku wspólnego należą w szczególności:
 pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków,
 dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków,
 środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków,
 kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).
Przedmioty zwykłego urządzenia domowego służące do użytku obojga małżonków są objęte wspólnością ustawową także w wypadku, gdy zostały nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
4. Oświadczenie majątkowe dotyczy majątku w kraju i za granicą.
5. W dziale VIII oświadczenia majątkowego należy bezwzględnie wykazać dochody uzyskane w roku poprzednim, oddzielne z każdego tytułu.
Głównym tytułem dochodów w tym dziale jest w szczególności dochód z tytułu podstawowego zatrudnienia, umów zleceń, umów o dzieło, najmu.
W świetle ostatniej interpretacji Ministerstwa Finansów przekazanej przez Wojewodę Podkarpackiego, brak jest podstaw prawnych do żądania, aby w dziale VIII oświadczenia majątkowego ujawniane były dochody osiągane przez małżonka. N i e m n i e j j e d n a k,
w przypadku istnienia ustawowej wspólności małżeńskiej, osiągnięcie przez małżonka dochodu ma bezpośredni wpływ na istniejący stan majątkowy, który składający oświadczenie majątkowe zobowiązany jest ujawnić w oświadczeniu majątkowym.
VII. SKŁADANIE OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
1. Oświadczenie majątkowe składa się w dwóch oryginalnych egzemplarzach podmiotom wskazanym w dziale II niniejszych zasad.
Wymóg składania oświadczeń majątkowych w dwóch egzemplarzach tłumaczy się tym, że osoby, którym oświadczenie majątkowe złożono, przekazują jeden egzemplarz urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe.
2. Do składanego oświadczenia majątkowego dołącza się dwie kopie lub kserokopie swojego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT wraz z załącznikami) za rok poprzedni i jego korektą.
3. Oświadczenie majątkowe wypełniane pismem maszynowym lub przy pomocy komputera, po jego wydrukowaniu, dodatkowo parafuje się na każdej stronie.
VIII. ANALIZA OŚWIADCZEŃ MAJĄTKOWYCH
1. Złożone oświadczenia majątkowe poddawane są analizie, której dokonują:
1) podmioty, którym te oświadczenia złożono, tj. przewodniczący rady, wójt oraz wojewoda,
2) urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie majątkowe.
2. Podmioty dokonujące analizy są uprawnione do porównania treści analizowanego oświadczenia majątkowego oraz załączonej kopii zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) z treścią uprzednio złożonych oświadczeń majątkowych oraz dołączonymi do nich kopiami zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT).


3. Urząd skarbowy analizując oświadczenie majątkowe uwzględnia również zeznanie
o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym (PIT) małżonka osoby składającej oświadczenie.
4. Oświadczenia majątkowe przechowuje się przez 6 lat.
Po ich upływie dalszy sposób postępowania z tymi dokumentami regulują przepisy
o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Podmiotem przechowującym wszystkie złożone oświadczenia (z wyjątkiem kopii przekazanych urzędowi skarbowemu) jest wójt, zgodnie bowiem z art. 24i ustawy o samorządzie gminnym wojewoda i przewodniczący rady gminy przekazują wójtowi kopie oświadczeń majątkowych, które im złożono.
5. Jeżeli w wyniku analizy oświadczenia majątkowego powstaje podejrzenie, że osoba składająca oświadczenie majątkowe podała w nim nieprawdę lub zataiła prawdę, podmiot dokonujący analizy oświadczenia występuje do dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie z wnioskiem o kontrolę jej oświadczenia majątkowego.
6. W przypadku odmowy wszczęcia kontroli oświadczenia majątkowego, podmiotowi, który złożył wniosek w tej sprawie przysługuje odwołanie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
7. Do postępowania w sprawie kontroli oświadczenia majątkowego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 z późn. zm.) dotyczące kontroli oświadczeń majątkowych osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
8. Podmioty dokonujące analizy oświadczeń majątkowych, tj. przewodniczący rady, wójt, wojewoda i właściwy urząd skarbowy, w terminie do dnia 30 października każdego roku przedstawiają radzie gminy informację o:
1) osobach, które nie złożyły oświadczenia majątkowego lub złożyły je po terminie,
2) nieprawidłowościach stwierdzonych w analizowanych oświadczeniach majątkowych wraz z ich opisem i wskazaniem osób, które złożyły nieprawidłowe oświadczenia,
3) działaniach podjętych w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
IX. JAWNOŚĆ OŚWIADCZENIA MAJĄTKOWEGO
Informacje zawarte w oświadczeniu majątkowym są jawne, z wyłączeniem informacji o adresie zamieszkania składającego oświadczenie oraz o miejscu położenia nieruchomości.


Co warto wiedzieć przed wakacjami ? :)


Praca sezonowa młodzieży a ulga rodzinna??? ;-)

Rodzice planujący skorzystać z ulgi na dzieci powinni, podczas podejmowania decyzji o wyrażeniu zgody na wakacyjną pracę swoich dzieci, zwrócić szczególną uwagę na limit wysokości dochodu jaki młodzież może osiągnąć, nie pozbawiając rodziców możliwości skorzystania z ulgi. Odliczenie ulgi na dzieci przysługuje rodzicom wykonującym władzę rodzicielską, opiekunom prawnym, jeżeli dziecko z opiekunem zamieszkuje oraz rodzicom zastępczym. Z ulgi mogą korzystać także osoby wychowujące pełnoletnie dzieci do 25 roku życia pod warunkiem, że dzieci te uczą się lub studiują (także za granicą) i nie uzyskały w roku podatkowym dochodów opodatkowanych według skali podatkowej lub z kapitałów pieniężnych opodatkowanych przy zastosowaniu 19% stawki w łącznej wysokości przekraczającej 3089 zł. Fakt otrzymywania przez dziecko renty czy uzyskiwania dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w ustawie PIT nie ma wpływu na prawo do ulgi.

Paragon na wakacjach

Wyjazdy urlopowe sprzyjają zakupom zarówno drobnych pamiątek, jak i tych o wyższej wartości. Aby zakupy pozostały w pamięci jako przyjemny akcent letniego wypoczynku, warto pamiętać o zabraniu paragonu za kupiony towar. Paragon z kasy fiskalnej jest jedynym dowodem pozwalającym na ewentualną reklamację towaru lub jego zwrot. Dlatego też warto pamiętać o zachowaniu paragonu lub w przypadku, gdy sprzedawca go nie wydrukuje, poprosić o jego wydanie. Rejestrowanie sprzedaży na kasie fiskalnej gwarantuje także, że sprzedawca odprowadza należny podatek do Budżetu Państwa a nie do własnej kieszeni. Jest to także niezbędny warunek do tworzenia warunków uczciwej konkurencji. 22 czerwca rozpocznie się także w całym kraju akcja pt. „Weź paragon". Jej celem jest przede wszystkim podniesienie poziomu świadomości zarówno sprzedawców jak i kupujących o korzyściach płynących z wydawania i brania paragonu. Ponadto podczas wakacji letnich w całym kraju, ze szczególnym uwzględnieniem miejscowości turystycznych będą przeprowadzane kontrole punktów sprzedaży, sklepów i barów pod kątem wydawania paragonów. Jednocześnie dla kupujących zostały wydrukowane pocztówki ze specjalnie przygotowanym rysunkiem autorstwa Andrzeja Mleczki oraz informacją o tym co daje posiadanie paragonu. Mamy nadzieję, że w ten sposób przyczynimy się zrozumienia przez klientów sensu żądania paragonu za zakupiony towar. Do akcji przyłączył się także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Czy podejmując prace w wakacje moje małoletnie dziecko musi zapłacić podatek?

Co do zasady, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych dolicza się do dochodów rodziców (opiekunów prawnych). Jednym z nielicznych wyjątków od tej zasady są dochody małoletnich dzieci z pracy, które to dochody należy wykazać w odrębnym zeznaniu podatkowym, sporządzanym na imię i nazwisko małoletniego dziecka. Zeznanie to podpisywane jest przez rodzica lub opiekuna prawnego.

Czy musimy płacić podatek pracując przy zbiorze owoców sezonowych czy runa leśnego? :-)

Niezależnie od charakteru wykonywanej pracy czy też rodzaju zawartej umowy opodatkowane są wszystkie uzyskiwane w roku podatkowym dochody – zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc wynagrodzenie uzyskane za zbiór owoców sezonowych czy runa leśnego podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym.
Jednakże będą zwolnione z podatku dochodowego dochody uzyskane przez dziecko ze sprzedaży surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych ze zbioru dokonywanego osobiście.

Czy pracując podczas wakacji za granicą musimy zapłacić podatek w Polsce?

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tak więc wynagrodzenie uzyskane za pracę najemną poza granicami podlega opodatkowaniu wg polskich przepisów podatkowych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeżeli praca wykonywana jest za granicą dla pracodawcy, który ma siedzibę w tym państwie, co do zasady, dochody takie będą podlegały opodatkowaniu zarówno w tym państwie, jak i w Polsce. W przypadku wystąpienia podwójnego opodatkowania zastosowanie będzie miała wynikająca z właściwej umowy metoda unikania podwójnego opodatkowania (metoda proporcjonalnego odliczenia albo metoda wyłączenia z progresją


Bardzo ciekawy artykuł ,dzieki.
_________________
Jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić bez pieniędzy, są długi. Heinz Schenk
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Kontakt w sprawach dotyczących porad prawnych w godzinach 10.00-17.00 udziela prawnik tel.792 589 282 w dni powszednie pisz na adres:astrea59@o2.pl lub admin@forum.niedajmysie.com.pl