To jest tylko wersja do druku, aby zobaczyć pełną wersję tematu, kliknij TUTAJ
Ruch Społeczny Nie Dajmy Się
Ruch Społeczny NIE DAJMY SIĘ

Długi - Egzekucja komornicza

jakubek12 - 2011-12-09, 14:00
Temat postu: Egzekucja komornicza
Egzekucję sądowa służy w zasadzie przymusowemu wykonaniu obowiązków cywilnych, egzekucja administracyjna służy przymusowemu wykonywaniu obowiązków administracyjnych. Występują oczywiście wyjątki od tej reguły. Organami egzekucji sądowej są: sąd rejonowy, komornik oraz w przypadkach wskazanych w ustawie zarządca. Natomiast organami egzekucji administracyjnej jest organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków. Organami tymi są m.in.: naczelnik urzędu skarbowego, wojewoda czy kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży. Jak wynika z powyższego egzekucję komorniczą prowadzi się według przepisów kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o komornikach i egzekucji(Dz.U.Nr.133, poz. 882), oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 9 marca 1986r. w sprawie czynności komorników(Dz.U.Nr.10, poz. 52 z późn. Zm).

Zakres egzekucji administracyjnej został uregulowany w art.2- 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Aby ukazać jak szeroki jest to zakres, poniżej cytuję te przepisy:

Art. 2. § 1. Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki:
1) podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199);
2) grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;
3) należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we właściwości rzeczowej organów administracji publicznej;
4) należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania wzajemnego potrącenia zobowiązań podatkowych z zobowiązaniami tych jednostek;
5) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw;
6) wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów;
7) należności pieniężne z tytułu składek do Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego;
8) należności pieniężne wynikające z tytułu:
a) zwrotów, interwencji i innych środków będących częścią systemu całkowitego lub częściowego finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, łącznie z sumami, które mają być pobrane w związku z tymi działaniami,
b) opłat i innych należności przewidzianych w ramach wspólnej organizacji rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,
c) należności przywozowych,
d) należności wywozowych,
e) podatku od towarów i usług,
f) akcyzy od:
– produktów tytoniowych,
– alkoholi i napojów alkoholowych,
– olejów mineralnych,
g) podatku od dochodu lub podatku od majątku,
h) podatku od składek ubezpieczeniowych,
i) odsetek, kar i grzywien administracyjnych, kosztów i innych należności związanych z należnościami, o których mowa w lit. a-h, z wyłączeniem wszelkich sankcji o charakterze karnym określonych w prawie państwa udzielającego pomocy;
9) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
10) obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego;
11) obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy.
Art. 3. § 1. Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.
§ 1a. Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689, z późn. zm.2)), zwanej dalej "ustawą o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa".
§ 2. Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 i 9, wynikających z orzeczeń lub innych aktów prawnych wydanych przez obce państwa.
Art. 3a. § 1. W zakresie zobowiązań: powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 201 ust. 1 oraz art. 209 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992), ostatnio zmienionego aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.9.2003), podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, a także opłat paliwowych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440), stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio:
1) z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;
2) ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;
3) z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne;
4) z informacji o opłacie paliwowej.
§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli:
1) w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej albo w informacji o opłacie paliwowej zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;
2) wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1.

Obowiązki poddane egzekucji administracyjnej, określonej wyżej cytowanym art. 2, wynikają najczęściej z decyzji lub postanowienia, ale egzekucja ta może wynikać również bezpośrednio z przepisów prawa bez konkretyzacji w formie orzeczenia.
Warto podkreślić jednak, że egzekucja sądowa niekiedy służy wykonaniu obowiazkó administracyjnych, egzekucja zaś administracyjna wykonaniu obowiązków cywilnych. Ma to miejsce w 3 przypadkach:
a)w trybie egzekucji administracyjnej nei może być przeprowadzone wyjawienie majatku i wyjawienie przedmiotu poddanego egzekucji. Przeprowadzenie tego wyjawienia może nastąpić tylko w drodze sądowej.
b)egzekucji administracyjnej poddane są pewne obowiązki, z których charakteru wynik, że do rozpoznania sporów o ich istnienie lub wysokość właściwy jest sąd powszechny, tj. że co do tych sporów zachodzi dopuszczalność drogi sądowej. Poddanie ich egzekucji sądowej wyłącza natomiast co do nich egzekucję sadową, tj wprowadza niedopuszczalność drogi sądowej.
c)w wypadku zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej, tj. skierowania obu egzekucji do tego samego przedmiotu, w tym wypadku administracyjny organ egzekucji i komornik wstrzymują czynności egzekucyjne i przekazują akta obu egzekucji sądowi rejonowemu, a ten rozstrzyga który organ ma dalej prowadzić łącznie obie egzekucje w trybie włściwtym dla danego organu.(W.Broniewicz, Postępowanie cywilne w zarysie, wyd. VIII, s. 402).


Jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić bez pieniędzy, są długi. Heinz Schenk

admin - 2011-12-09, 23:38

Zmiany w ustawie o komornikach – komornik będzie mógł odmówić wszczęcia egzekucji poza rewirem

Dnia 9 września 2010 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, której celem jest wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego oraz uzupełnienie luk powstałych po tym, jak utraciły moc zakwestionowane przepisy.




Trybunał Konstytucyjny (dalej „TK”) w wyroku z 14 maja 2009 r. (sygn. K 21/08), orzekł, że nałożenie na komornika obowiązku podejmowania czynności poza granicami właściwości sądu apelacyjnego, w którym znajduje się jego rewir, jest niezgodne z konstytucją. Zdaniem TK podejmowanie przez komornika takich czynności, w dowolnym, nieraz odległym od rewiru, miejscu kraju, może okazać się zbyt kosztowne i czasochłonne.



Nowelizacja wprowadza zmiany, które umożliwią komornikowi odmowę przyjęcia wniosku o wszczęcie egzekucji lub podjęcie innych czynności wchodzących w zakres ustawowych zadań komornika, w przypadku gdy czynności te miałyby być wykonywane poza obszarem właściwości sądu apelacyjnego obejmującego jego rewir. Zarówno w przypadku odmowy przyjęcia wniosku wierzyciela dotyczącego czynności poza obszarem właściwości sądu apelacyjnego, jak i odmowy wszczęcia czynności ze względu na zaległość w egzekucji komornik będzie wydawał postanowienie o odmowie wszczęcia egzekucji, dokonania zabezpieczenia lub podjęcia innych czynności.



Podsumowując zmiany, należy je ocenić pozytywnie – podtrzymana została zasada możliwości wyboru komornika przez wierzyciela, co z jednej strony zwiększy konkurencyjność kancelarii komorniczych, a wierzycielowi da możliwość prowadzenia wszystkich jego spraw przez jedną kancelarię.

admin - 2011-12-09, 23:39

Norwegia nie jest członkiem Unii Europejskiej. Jednak kraj ten jest sygnatariuszem wielostronnych umów międzynarodowych, które odnoszą się do obrotu prawnego pomiędzy państwami.



Od 1 stycznia 2010 r., ze względu na ratyfikację w dniu 18 maja 2009 r. przez Unię Europejską, a w dniu 1 lipca 2009 r. przez Norwegię, w obrocie prawnym pomiędzy Polską a Norwegią obowiązuje nowa Konwencja o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisana w Lugano dnia 30 października 2007 r.



Należy też wspomnieć, że Norwegia podpisała też wcześniej obowiązującą (do 31 grudnia 2009 r.) Konwencję o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporządzoną w Lugano dnia 16 września 1988 r.



Ze względu na to, że Norwegia i Polska są stronami Konwencji o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, istnieje możliwość, że wierzyciele będą egzekwować swoje należności bezpośrednio na terenie Norwegii.



Jeżeli któryś z wierzycieli wystąpi o wykonanie wydanego w Polsce przeciwko Pani orzeczenia, to egzekucję będzie prowadził norweski organ egzekucyjny, nie polski komornik. Polski komornik może prowadzić postępowanie egzekucyjne wyłącznie na terenie Polski.



Stosownie do art. 32 Konwencji „orzeczenie” oznacza każde orzeczenie wydane przez sąd państwa związanego niniejszą konwencją, niezależnie od tego czy zostanie określone jako wyrok, postanowienie, nakaz zapłaty lub nakaz egzekucyjny, włącznie z postanowieniem w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania wydanym przez urzędnika sądowego.



Aby wierzyciel mógł prowadzić egzekucję w Norwegii, musi najpierw dojść do wydania orzeczenia przeciwko Pani w Polsce. Z Pani listu wynika, że niektórzy przynajmniej wierzyciele dysponują już orzeczeniami zasądzającymi od Pani jakieś kwoty (na podstawie tych orzeczeń wszczęto przeciwko Pani postępowanie egzekucyjne w Polsce).



Należy wskazać, iż zgodnie z art. 33 ust. 1 Konwencji, orzeczenia wydane w jednym państwie związanym konwencją są uznawane w innych państwach związanych niniejszą konwencją bez potrzeby przeprowadzenia specjalnego postępowania.



Ważnym jest, iż jak wskazuje art. 36 Konwencji, orzeczenie zagraniczne nie może być w żadnym wypadku przedmiotem kontroli merytorycznej.



Egzekucja w Norwegii może być przeprowadzona nawet bez wcześniejszego uznania orzeczenia sądu polskiego w tym kraju. Stosownie bowiem do art. 38 ust. 1 Konwencji, orzeczenia wydane w jednym państwie związanym niniejszą konwencją i w tym państwie wykonalne będą wykonywane w innym państwie związanym niniejszą konwencją, jeżeli ich wykonalność w nim zostanie stwierdzona na wniosek uprawnionego.



Wystarczy więc, że wierzyciel uzyska w Polsce orzeczenie i wystąpi o stwierdzenie wykonalności tego orzeczenia. Co więcej, w przypadku uzyskania w Polsce zaświadczenia o stwierdzeniu wykonalności orzeczenia (Europejski Tytuł Wykonawczy), to norweski sąd wyda orzeczenie o wykonalności orzeczenia niezwłocznie.



Wierzyciel może złożyć wniosek o wykonanie orzeczenia (jeżeli nie uzyska zaświadczenia polskiego sądu o wykonalności) do organu zwanego w Norwegii „tingrett”.



Jeżeli polscy wierzyciele wystąpią z wnioskiem o uznanie lub wykonanie orzeczenia sądu polskiego, to należy pamiętać, iż zgodnie z Konwencją orzeczenie zagraniczne nie może być w żadnym wypadku przedmiotem kontroli merytorycznej.



Jeżeli jednak wierzyciele przedstawią w sądzie norweskim odpis orzeczenia spełniającego warunki wymagane do uznania go za posiadający moc dowodową wraz z zaświadczeniem o stwierdzeniu wykonalności wydanym przez polski sąd, to wówczas nastąpi niezwłoczne stwierdzenie wykonalności orzeczenia bez badania powyżej wskazanych przesłanek. Dłużnik w tym stadium postępowania nie ma możliwości złożenia jakiegokolwiek oświadczenia.



Oczywiście o wydanym przez sąd norweski orzeczeniu o wykonalności zostanie Pani niezwłocznie powiadomiona.



Każda ze stron (dłużnik i wierzyciel) może wnieść środek zaskarżenia od orzeczenia rozstrzygającego o wniosku o uznanie orzeczenia. Środek zaskarżenia wnoszony do organu norweskiego nazywa się Høyesterett.



Sąd norweski rozpoznający środek zaskarżenia może odmówić stwierdzenia wykonalności albo je uchylić tylko z następujących powodów:


uznanie byłoby oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym państwa, w którym wystąpiono o uznanie;
pozwanemu, który nie wdał się w spór, nie doręczono dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie i w sposób umożliwiający mu przygotowanie obrony, chyba że pozwany nie złożył przeciwko orzeczeniu środka zaskarżenia, chociaż miał do tego możliwość;
orzeczenia nie da się pogodzić z orzeczeniem wydanym między tymi samymi stronami w państwie, w którym wystąpiono o uznanie;
orzeczenia nie da się pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem wydanym w innym państwie związanym niniejszą konwencją albo w państwie trzecim w sporze o to samo roszczenie między tymi samymi stronami, o ile to wcześniejsze orzeczenie spełnia warunki konieczne do jego uznania w państwie, w którym wystąpiono o uznanie;
jeżeli jest ono sprzeczne z przepisami sekcji 3, 4 i 6 rozdziału II Konwencji;
naruszono przepisy dotyczące jurysdykcji lub umowy międzynarodowe.



Ewentualny środek zaskarżenia przeciwko stwierdzeniu wykonalności należy wnieść w ciągu miesiąca od jego doręczenia. Jeżeli dłużnik ma miejsce zamieszkania w państwie związanym niniejszą konwencją innym niż to, w którym nastąpiło stwierdzenie wykonalności, termin do wniesienia środka zaskarżenia wynosi dwa miesiące i biegnie od dnia doręczenia stwierdzenia wykonalności dłużnikowi osobiście lub w jego mieszkaniu. Przedłużenie tego terminu z powodu dużej odległości jest wyłączone.



Reasumując – polscy wierzyciele mają możliwość ubiegania się o stwierdzenie wykonalności orzeczenia polskiego sądu w Norwegii. Jeżeli doprowadzą do stwierdzenia wykonalności, ich roszczenia będą mogły być egzekwowane przez organy norweskie. Ewentualnej egzekucji na terenie Norwegii nie będzie prowadził polski komornik.



Aby móc mówić o prowadzeniu egzekucji w Norwegii, konieczna jest oczywiście wiedza wierzycieli odnośnie miejsca Pani pobytu.



Ewentualna egzekucja odbywać się będzie w Norwegii według prawa norweskiego – kwoty wolne od egzekucji, ograniczenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę itp.

jakubek12 - 2011-12-09, 23:40

Co nie podlega egzekucji komorniczej,samochód do pracy zarobkowej

Na podstawie art. 829 k.p.c. nie podlegają egzekucji:
1) przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;
2) zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres jednego miesiąca;
3) jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów;
4) narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych;
5) u dłużnika pobierającego periodyczną stałą płacę - pieniądze w kwocie, która odpowiada nie podlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty, a u dłużnika nie otrzymującego stałej płacy - pieniądze niezbędne dla niego i jego rodziny na utrzymanie przez dwa tygodnie;
6) przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową.
Jak wynika z art. 829 ust. 4 k.p.c. nie podlegają egzekucji narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych. Tak więc jeżeli ów samochód jest niezbędny do osobistej pracy zarobkowej może być wyłączony spod egzekucji. Zgodnie z powyższym komornik nia ma takiego prawa.

zosia - 2011-12-09, 23:47

Proszę o odpowiedź i wyjaśnienie.Otrzymałam od komornika pismo
Wysłuchanie w trybie art 827 kpc
-czy to oznacza ,ze musze jeszcze raz składać oświadczenie o majątku i o tym ,ze mam zbieg egzekucji i alimenty i przesłac do tego komornika ,czy pozostawić to pismo bez odpowiedzi
Co robić ???
Jednocześnie kjomornik wzywa mnie do uiszczenia uregulowania zadłużenia i poucza ,ze umorzenie postepowania egzekucyjnego nie pozbawia wierzyciela mozliwości ponownego wszczęcia egzekucji,informuje o art 125 kpc o art 123 kpc i o art 124 kpc i o art 770 kpc
Poucza o art 300 & 2 kk,że przysługuje mi zgodnie z art 767 & 1 kpc skarga do sądu przy którym działa komornik,informuje mnie ,ze w razie bezskutecznej egzekucji dłuznik podlega wpisaniu z urzędu do rejestru dłużników niewypłacalnych(art 55 ustawy z dnia 20.08. 1997 r. o KRS)
Moje pytanie brzmi jak to wszystko rozumiec na chłopski rozum i czy musze jakoś sie do tego pisma odnieś pisemnie odpowiedzieć komornikowi???
Pozdrawiam Wszystkich Serdecznie i czekam na odpowiedź

ina - 2011-12-09, 23:47

Czy rzeczywiście może komornik żądać oprócz zaświadczenia z pracy o wysokości wynagrodzenia za okres trzech miesiecy, kserokopię karty wynagrodzenia. To jest ewidentny brak zaufania do rzetelności pracodawcy.
ina - 2011-12-09, 23:48

w/g mojej wiedzy komornik w trybie art 827 kpc przesłuchuje przed umorzeniem egzekucji.
Art 300 kk odnosi się do upłynniania majatku przez dłużnika w celu uniemożliwienia egzekucji.
Często tez wierzyciel domaga się konkretnych działań w stosunku do dłużnika.
Zosiu napewno inni wyjaśnią to Tobie szczegółowo.

Ostatnio edytowany przez ina (2011-11-30 17:09:24)

kjt - 2011-12-09, 23:53

Schoppenka napisał/a:
gia napisał/a:
Czy firma windykacyjna może stosować stalking? Taka sprawa, jak ustaliło TOK FM, trafiła do Prokuratury Rejonowej w Lublinie. Prokuratorzy co prawda odmówili wszczęcia śledztwa, ale sąd uznał, że zrobili to przedwcześnie, dlatego postępowanie będzie prowadzone. Sprawa jest o tyle ciekawa, że SMS-y, listy i telefony dostaje wnuczka rzekomej dłużniczki.
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/ … z_nia.html


"Nie jest wystarczające stwierdzenie (prokuratury - przyp. red.), iż żaden przepis prawa wprost nie zakazuje nawiązywania połączeń czy przesyłania krótkich wiadomości tekstowych do drugiej osoby. W ten sposób doszłoby do absurdalnego rezultatu, iż nie można w ogóle popełnić przestępstwa określonego w art. 190 a par. 1 Kodeksu Karnego poprzez nękanie niechcianymi połączeniami telefonicznymi" - napisał sąd w uzasadnieniu swojej decyzji.
Świetne uzasadnienie :mrgreen:


Posłuchajcie, kobitki... Krio sie zminił w 2005 roku tak, że długi powstałe po 20 lutym 2005 roku dotycza tylko tego małzonka, który je zaciagnął. A więc za długi męża nie można odpowiadać majątkiem wspólnym. szerzej in concreto mozna jednak po rozpoznaiu sprawy - choć na oko wygląda to tak, że komornik korzysta z niewiedzy.

jakubek12 - 2011-12-10, 19:16
Temat postu: Tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi potwierdza, że zadłuże
Aby komornik wszczął egzekucję z majątku dłużnika, wierzyciel powinien złożyć wniosek i dołączyć do niego oryginał tytułu egzekucyjnego – wyroku lub ugody – zaopatrzony w klauzulę wykonalności.


Tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi potwierdza, że zadłużenie istnieje i jest wymagalne. Dlatego stanowi podstawę do wyegzekwowania roszczenia.
Wyrok lub ugoda

Gdy kontrahent nie zapłacił w terminie, wierzyciel powinien wnieść pozew do sądu i domagać się zasądzenia określonej kwoty razem z odsetkami liczonymi od dnia wymagalności roszczenia. Prawomocny wyrok stanowi tytuł egzekucyjny, podobnie jak ugoda zawarta przed mediatorem, wyrok sądu polubownego, a także inne orzeczenia, ugody i akty oraz prawomocne orzeczenie referendarza sądowego. Tytułem egzekucyjnym jest również akt notarialny, w którym dłużnik poddaje się dobrowolnie egzekucji, a notariusz określa m.in. wysokość dochodzonej kwoty.

Dłużnikiem przedsiębiorcy może być także spółka cywilna lub spółka handlowa. Aby komornik mógł ściągnąć zadłużenie ze wspólnego majątku wspólników spółki cywilnej, wierzyciel powinien uzyskać tytuł egzekucyjny wydany przeciwko wszystkim wspólnikom. Gdy wierzyciel uzyska tytuł egzekucyjny (np. wyrok) przeciwko przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną lub wszystkim wspólnikom spółki cywilnej, to następnym krokiem będzie wystąpienie o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko osobom wymienionym w tytule.
Przeciwko wspólnikom

Zdarza się, że sąd wyda wyrok i zasądzi zapłatę od spółki, ale egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Wtedy wierzyciel może ubiegać się o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko wspólnikowi, który ponosi odpowiedzialność bez ograniczenia całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki. Taką odpowiedzialność ponosi np. każdy wspólnik spółki jawnej, natomiast akcjonariusz ze spółki komandytowo-akcyjnej w ogóle odpowiedzialności materialnej za jej zobowiązania nie ponosi.

Zdarza się również, że dłużnik umrze, zanim ureguluje należności, a jego spadkobiercy nie chcą zapłacić. Wówczas wierzyciel musi prowadzić egzekucję ze spadku. Do czasu podziału spadku spadkobiercy odpowiadają solidarnie za długi spadkowe, natomiast potem odpowiednio do swoich udziałów.

Aby opatrzyć klauzulą wykonalności wyrok sądu, wierzyciel powinien wystąpić z wnioskiem do sądu pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła. Sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, tylko gdy akta sprawy jeszcze się w tym sądzie znajdują. Zasada ta nie dotyczy Sądu Najwyższego, który klauzuli wykonalności nie wydaje.

Sąd, który opatruje wyrok klauzulą wykonalności, nie musi badać, czy zasądzone roszczenie jest uzasadnione i wymagalne. Klauzulę umieszcza na wypisie orzeczenia, natomiast na oryginale robi o tym wzmiankę. Gdy klauzulą sąd opatruje inny tytuł niż wyrok, to umieszcza ją na tytule egzekucyjnym przedstawionym przez strony.
Przed e-sądem

Inna procedura przewidziana jest dla orzeczeń wydanych przez e-sądy. Do wniosku o nadanie klauzuli wierzyciel musi wówczas dołączyć dokument z systemu teleinformatycznego, który umożliwi sądowi zweryfikowanie istnienia i treści tytułu wykonawczego w systemie teleinformatycznym. W takim przypadku klauzulę wykonalności sąd pozostawia w tym systemie.

W pewnych przypadkach wierzyciel może prowadzić egzekucję z majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka. W tym celu powinien uzyskać klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika. Sąd ograniczy jednak jego odpowiedzialność do majątku objętego wspólnością. Natomiast wierzyciel musi wykazać, że wierzytelność powstała z czynności prawnej, na dokonanie której małżonek dłużnika wyraził zgodę.

Podstawa prawna

Art. 776 – 786 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

longer - 2011-12-11, 01:17

Witam Wszystkich Komornik po bezskutecznej egzekucji pomimo informowania go o groźbie niewypłacalności wszystkimi kosztami łącznie z radcą prawnym reprezentującym wierzyciela obciążył dłużnika i dalej przekazał sprawę komornikowi właściwemu do dalszego postępowania.Czy zgodnym z prawem jest "kopać leżącego "doprowadzać do powiększenia się zadłużenia wiedząc że komornik do którego trafi sprawa zrobi to samo?Pensja zajęta oraz rachunek bankowy na który wpływa pensja oraz takie których nawet nie posiada .Czy można to jakoś zaskażyć i czy coś to zmieni? :-/
jakubek12 - 2011-12-11, 15:50
Temat postu: Zamiast telewizora komornik zabiera lokal
http://www.rp.pl/artykul/...telewizora.html

Coraz częściej wspólnoty mieszkaniowe pozbawiają właścicieli mieszkań, nawet jeśli ich zaległości czynszowe są niewielkie

jakubek12 - 2011-12-11, 15:53
Temat postu: Dłużnicy korzystają z miarkowania opłat
http://www.rp.pl/artykul/...zmniejszyc.html

Co czwarty wniosek o zmniejszenie wynagrodzenia komornika sąd uwzględnił. Nie zasypały one, przynajmniej dotychczas, sądów egzekucyjnych

longer - 2011-12-11, 17:19

Schoppenka napisał/a:
longer napisał/a:
Witam Wszystkich Komornik po bezskutecznej egzekucji pomimo informowania go o groźbie niewypłacalności wszystkimi kosztami łącznie z radcą prawnym reprezentującym wierzyciela obciążył dłużnika i dalej przekazał sprawę komornikowi właściwemu do dalszego postępowania.Czy zgodnym z prawem jest "kopać leżącego "doprowadzać do powiększenia się zadłużenia wiedząc że komornik do którego trafi sprawa zrobi to samo?Pensja zajęta oraz rachunek bankowy na który wpływa pensja oraz takie których nawet nie posiada .Czy można to jakoś zaskażyć i czy coś to zmieni? :-/


Komornik postąpił niestety zgodnie z prawem. Naliczył koszty egzekucji i przekazał ją do właściwego komornika. W naszym kraju "kopanie leżącego" jest wręcz naszą narodową tradycją, więc takie rzeczy to po prostu normalka.
Dzięki bardzo za informację .Przekaże ją zainteresowanej osobie .Swoją droga to jest chore jak cały system żeby każdydoliczał sobie swoje x kwoty wiedząc że dłużnik i tak ich nie zapłaci bo nie ma z czego.Pozdrawiam
jakubek12 - 2011-12-12, 13:51

Egzekucję z samochodu, cennych obrazów czy antycznych mebli należących do dłużnika ma prawo prowadzić urzędnik wybrany przez wierzyciela



Wyboru komornika nie trzeba uzasadniać. Wierzyciel może np. wskazać urzędnika, który specjalizuje się w prowadzeniu określonego rodzaju egzekucji, np. długów szpitali. Nie musi więc to być komornik działający w rejonie sądu, w którego okręgu znajdują się wskazane ruchomości. Natomiast właściwy miejscowo komornik powinien wiedzieć o egzekucjach prowadzonych na jego terenie. Dlatego urzędnik wybrany przez wierzyciela po dokonaniu zajęcia ruchomości znajdujących się na terenie innego rewiru ma obowiązek zawiadomić o tym działającego tam komornika i przesłać mu protokół zajęcia. Takich samych formalności musi dopełnić komornik spoza rewiru, który zajmuje znajdujące się tam ruchomości, dlatego że już wcześniej wszczął egzekucję z innych ruchomości w innym rewirze.
Wierzyciel składa wniosek

Tylko wówczas, gdy egzekucja ma być prowadzona z nieruchomości, wierzyciel musi powierzyć ją komornikowi z okręgu, w którym się ona znajduje.

Gdy wierzyciel dokonuje swobodnego wyboru komornika, powinien w jego kancelarii złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji i dołączyć do niego oświadczenie na piśmie o tym, że korzysta z prawa wyboru. Wskazany w ten sposób komornik nie może odmówić wykonania czynności, wówczas gdy byłyby prowadzone w obszarze sądu apelacyjnego obejmującego jego rewir. Od zasady tej ustawa z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji dopuszcza wyjątki wówczas, gdy komornik w zakresie prowadzonych egzekucji ma zaległości przekraczające sześć miesięcy. Oblicza się je, dzieląc liczbę spraw niezałatwionych przez komornika w poprzednim półroczu przez średni miesięczny wpływ spraw w tym okresie. Nie uwzględnia się jednak przy tym świadczeń powtarzających się.

Gdy komornik spoza rejonu odmówi prowadzenia egzekucji, wydaje postanowienie, które doręcza wierzycielowi.

Jeżeli zaś wybrany komornik decyduje się prowadzić egzekucję, to o jej wszczęciu niezwłocznie zawiadamia tego urzędnika, który byłby właściwy do jej prowadzenia, gdyby wierzyciel nie postanowił inaczej. Zawiadomienie może wysłać faksem albo pocztą elektroniczną. W razie korzystania z internetu dowodem zawiadomienia jest potwierdzenie transmisji danych.
Wybrany kosztuje więcej

Komornikowi przysługuje wynagrodzenie. Ma prawo do zwrotu kosztów egzekucji obciążających dłużnika. Jeżeli jednak został wybrany przez wierzyciela i wykonuje czynności poza swoim rewirem komorniczym, to jego dodatkowe wydatki z tym związane obciążają wierzyciela nawet wówczas, gdy został on wcześniej zwolniony od kosztów sądowych. Musi więc pokryć diety, które przysługują osobom zatrudnionym w kancelarii komornika i uczestniczącym w czynnościach wykonywanym poza rewirem. Płaci za przejazdy i noclegi komornika i tych osób oraz ponosi koszty transportu specjalistycznego.

Wierzyciel może wyrazić zgodę także na to, że zwróci komornikowi wydatki poniesione przez niego w toku egzekucji np. należności biegłych, koszty ogłoszeń w pismach, koszty przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą komornika, przechowywania i ubezpieczania zajętych ruchomości, koszty doręczenia pieniędzy przez pocztę lub przelewem bankowym, a także korespondencji oraz uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji. Natomiast nie pokrywa kosztów doręczenia stronom zawiadomienia o wszczęciu egzekucji.

Komornik może za to domagać się od niego, aby uiścił zaliczkę na pokrycie tych wydatków. Prowadzący egzekucję urzędnik powinien ją rozliczyć w ciągu miesiąca od dnia poczynienia wydatków, na które była przeznaczona. W tym samym czasie powinien też zwrócić jej niewykorzystaną część.
Przekazanie egzekucji

Za zgodą wierzyciela komornik prowadzący już egzekucję ma prawo przekazać całą sprawę lub jej część innemu komornikowi, pod warunkiem że ten się zgodzi. Urzędnik powinien wówczas w ciągu 7 dni od uprawomocnienia się postanowienia o przekazaniu zwrócić niewykorzystaną zaliczkę lub jej część pobraną na poczet wydatków.

Oprócz tego zmiana komornika może nastąpić też w razie wyłączenia go przez sąd rejonowy, przy którym działa, od prowadzenia konkretnej sprawy. Z takim wnioskiem na piśmie może wystąpić np. dłużnik. Wniosek składa u komornika, który prowadzi postępowanie, a z kolei on – w ciągu trzech dni – musi przekazać go do sądu rejonowego, przy którym działa, wraz z pisemnym wyjaśnieniem.

jakubek12 - 2011-12-24, 00:02
Temat postu: Przedsiębiorca może bronić się przed egzekucją komorniczą,
Przedsiębiorca może bronić się przed egzekucją komorniczą, która jego zdaniem prowadzona jest niezgodnie z prawem. Powinien wówczas wnieść przeciwko wierzycielowi powództwo przeciwegzekucyjne


Powództwo przeciwegzekucyjne polega na podważeniu tytułu wykonawczego, który wierzyciel dostarczył komornikowi razem z wnioskiem o wszczęcie egzekucji. Dłużnik może domagać się pozbawienia go tego tytułu w części, całości albo ograniczenia go. Aby uzasadnić swoje żądanie, dłużnik może w pozwie powoływać się na to, że częściowo już uregulował zadłużenie albo że wierzyciel zgodził się na wykonanie go w terminie późniejszym. Może też twierdzić, że już po wszczęciu egzekucji zobowiązanie wygasło, ponieważ uregulował zaległą płatność, złożył pieniądze do depozytu, nastąpiło przedawnienie roszczenia, albo wierzyciel zwolnił go z długu.

W razie uregulowania należności sąd nie bierze pod uwagę, czy wierzyciel nie poniósł szkody lub dodatkowych kosztów z winy dłużnika, który zastosował niewłaściwy sposób zapłaty. Odszkodowania za poniesioną w tym przypadku szkodę wierzyciel może dochodzić od dłużnika w odrębnym procesie.

Dłużnik natomiast nie może wysuwać zarzutu, że dochodzone przez wierzyciela roszczenie nigdy nie istniało, ani powoływać się na pogorszenie swojej sytuacji materialnej już po powstaniu tytułu egzekucyjnego. Dalsze zubożenie dłużnika nie jest zdarzeniem, które powoduje, że jego zobowiązanie wygaśnie, albo nie może być egzekwowane.

Gdy zadłużony przedsiębiorca zalega z płatnościami kilku wierzycielom, którym w dodatku przysługują wspólnie uprawnienia wynikające z tytułu wykonawczego, to wówczas powództwo przeciwegzekucyjne powinien wnieść przeciwko wszystkim.

Komornik podczas egzekucji może w mieszkaniu albo w firmie dłużnika zająć rzecz, która do niego nie należy, lecz stanowi własność innej osoby. Wtedy jej właściciel może wystąpić z powództwem do sądu i domagać się wyłączenia jej spod egzekucji. Pozew należy wnieść w ciągu miesiąca od dnia, w którym dowiedział się, że jego prawa zostały naruszone, np. należąca do niego rzecz została zajęta przez komornika w mieszkaniu innej osoby podczas prowadzonej tam egzekucji. Najpóźniej należy go wytoczyć przed rozpoczęciem licytacji.

Gdy dłużnik zaprzecza, że zajęta rzecz jest własnością tej osoby, to wówczas jej właściciel oprócz wierzyciela powinien pozwać również dłużnika.

Właściciel zajętego przedmiotu składa pozew o wyłączenie rzeczy spod egzekucji w tym sądzie, w którego okręgu komornik prowadził egzekucję. Sprawę rozpoznaje sąd rejonowy albo okręgowy, w zależności od wartości przedmiotu sporu (czyli w tym przypadku wartości rzeczy, którą zajął komornik).

W pozwie właściciel rzeczy musi wytoczyć wszystkie zarzuty, jakie zna i które uzasadniają słuszność jego roszczenia. Gdy tego nie zrobi, to utraci prawo do powoływania się na nie w toku dalszego postępowania, chyba że powód wykaże, że nie mógł ich zgłosić w pozwie z przyczyn od siebie niezależnych.

W pozwie powinien też wskazać, jakie naruszenie prawa stanowi podstawę powództwa. Najczęściej podnoszonym argumentem jest skierowanie egzekucji do przedmiotu, który stanowi własność innej osoby, albo zajęta rzecz nie należy do dłużnika, a osoba trzecia ma prawo domagać się jej wydania.

„DGP” ostrzega

Najpierw trzeba wezwać wierzyciela

Zanim zadłużony przedsiębiorca wniesie powództwo przeciwegzekucyjne do sądu, powinien wezwać wierzyciela, aby złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

W sytuacji bowiem, gdy wierzyciel od razu uzna takie powództwo przed sądem, to brak takiego wcześniejszego wezwania narazi dłużnika na popadanie w dalsze zadłużenie. Sąd obciąży go kosztami procesu na rzecz wierzyciela.

Podstawa prawna

Art. 840 – 841 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296)

gazeta prawna



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group